Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης Γέροντες της εποχής μας

Άγιος Παΐσιος: Τα όνειρα είναι απατηλά

– Γέροντα, μέ ταλαιπωρούν κάτι άσχημα όνειρα…
– Όταν βλέπης άσχημο όνειρο, ποτέ νά μήν έξετάζης τί είδες, πώς τό είδες, άν είσαι ένοχη, πόσο φταις. Ό πονηρός, επειδή δέν μπόρεσε νά σέ πειράξη τήν ημέρα, έρχεται τήν νύχτα. Επιτρέπει καμμιά φορά καί ό Θεός νά μας πειράξη στον ύπνο, γιά νά δούμε ότι δέν πέθανε ακόμη ό παλαιός άνθρωπος. Άλλες φορές πάλι ό εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του καί τού παρουσιάζει διάφορα όνειρα, γιά νά στενοχωρεθή, όταν ξυπνήση. Γι'
αυτό νά μή δίνης καθόλου σημασία νά κάνης τον σταυρό σου, νά σταυρώνης τό μαξιλάρι, νά βάζης καί τόν σταυρό καί κανα-δυό εικόνες επάνω στο μαξιλάρι καί νά λές τήν ευχή μέχρι νά σέ πάρη ό ύπνος. Όσο δίνεις σημασία, άλλο τόσο θά έρχεται ό εχθρός νά σέ πειράζη. Αυτό δέν είναι κάτι πού συμβαίνει μόνο στους μεγάλους, άλλά καί στους μικρούς.
Καί στά μικρά παιδιά ακόμη, παρόλο πού είναι αγγελούδια, ό εχθρός πηγαίνει καί τά φοβερίζει, όταν κοιμούνται καί τινάζονται μέ αγωνία, τρέχουν φοβισμένα καί μέ κλάματα στήν αγκαλιά της μητέρας. Άλλοτε πάλι τά πλησιάζουν οί Άγγελοι καί γελούν μέσα στόν ύπνο τους άπό χαρά ή ξυπνάνε άπό τήν μεγάλη τους χαρά. Επομένως τά όνειρα πού φέρνει

ό πειρασμός είναι μιά εξωτερική επίδραση τού εχθρού στόν άνθρωπο τήν ώρα πού κοιμάται.
– Καί όταν, Γέροντα, νιώθης ένα πλάκωμα τήν ώρα πού κοιμάσαι;
– Μερικές φορές αυτό οφείλεται σέ μιά αγωνιώδη κατάσταση πού ζή κανείς μέσα στήν ήμερα ή σέ διάφορους φόβους, σέ διάφορες υποψίες κ.λπ. Φυσικά όλα αυτά μπορεί νά τά χρησιμοποίηση τό ταγκαλάκι, νά κάνη κάποιον συνδυασμό, γιά νά ζαλίση τόν άνθρωπο. Πολλές φορές είναι τόσο ελαφρός ό ύπνος, πού νομίζει κανείς ότι είναι ξυπνητός καί ότι προσεύχεται, γιά νά φύγη αυτό τό πλάκωμα, άπό τό όποιο τού κρατιέται ακόμη καί ή αναπνοή.
Καμμιά φορά μάλιστα ό διάβολος μπορεί νά πάρη τήν μορφή ενός άνθρωπου ή ενός Άγιου καί νά παρουσιασθή στόν ύπνο κάποιου. Κάποτε παρουσιάσθηκε σέ έναν άρρωστο στόν ύπνο του μέ τήν μορφή τού Αγίου Αρσενίου καί τού είπε: Είμαι ό Άγιος Αρσένιος. Ήρθα νά σού πώ ότι θά πεθάνης. Τ' ακούς; Θά πεθάνης. Τρόμαξε ό άνθρωπος. Ποτέ ένας Άγιος δέν μιλάει έτσι σέ έναν άρρωστο. Καί άν τυχόν είναι νά πεθάνη ό άρρωστος καί παρουσιασθή ένας Άγιος νά τόν πληροφόρηση γιά τόν θάνατο του, θά τού τό πή μέ καλόν τρόπο: Επειδή είδε ό Θεός πού ταλαιπωρείσαι, γι' αυτό θά σέ πάρη άπό αυτόν τόν κόσμο. Κοίταξε νά έτοιμασθής. Δέν θά τού πή: Τ' ακούς; Θά πεθάνης!
– Καί όταν, Γέροντα, φωνάζη κανείς στον ύπνο του;
– Καλύτερα, ξυπνάει… Πολλά όνειρα είναι της αγωνίας. Όταν ό άνθρωπος έχη αγωνία ή είναι κουρασμένος, παλεύουν αυτά μέσα του καί τά βλέπει σέ όνειρο. Έγώ πολλές φορές, όταν τήν ήμερα αντιμετωπίζω διάφορα προβλήματα τών ανθρώπων, αδικίες πού συμβαίνουν κ.λπ., ύστερα στον ύπνο μου μαλώνω μέ τόν άλλον: βρέ αθεόφοβε, φωνάζω, αναίσθητος είσαι! καί μέ τις φωνές πού βάζω ξυπνάω.
– Γέροντα, άπό τά όνειρα μπορεί κανείς νά πρόβλεψη κάτι πού θά τού συμβή;
– Όχι, μή δίνετε σημασία στά όνειρα. Είτε ευχάριστα είναι τά όνειρα είτε δυσάρεστα, δέν πρέπει νά τά πιστεύη κανείς, γιατί υπάρχει κίνδυνος πλάνης. Τά ενενήντα πέντε τοις εκατό άπό τά όνειρα είναι απατηλά. Γι' αυτό οί Άγιοι Πατέρες λένε νά μήν τά δίνουμε σημασία. Πολύ λίγα όνειρα είναι άπό τόν Θεό, άλλά καί αυτά, γιά νά τά έρμηνεύση κανείς, πρέπει νά έχη καθαρότητα καί άλλες προϋποθέσεις, όπως ό Ιωσήφ καί ό Δανιήλ, πού είχαν χάρισμα άπό τόν Θεό. Θά σού πω, είπε ό Δανιήλ στον Ναβουχοδονόσορα, καί τί όνειρο είδες καί τί σημαίνει. Άλλά σέ τί κατάσταση είχε φθάσει! Ήταν μέσα στά λιοντάρια καί τά λιοντάρια, παρόλο πού ήταν νηστικά, δέν τόν πείραζαν. Τού πήγε ό Άββακούμ φαγητό, κι εκείνος είπε: Μέ θυμήθηκε ό Θεός;. Άν δέν θυμόταν ό Θεός τόν Προφήτη Δανιήλ, ποιόν θά θυμόταν;
– Γέροντα, μερικοί άνθρωποι δέν βλέπουν όνειρα.
– Καλύτερα πού δέν βλέπουν! Δέν ξοδεύουν ούτε εισιτήρια, ούτε βενζίνη! Στα όνειρα σέ ένα λεπτό βλέπεις κάτι πού στήν πραγματικότητα θά διαρκούσε ώρες, μέρες, γιατί καταργείται ό χρόνος. Νά, άπό αυτό μπορεί νά καταλάβη κανείς τό ψαλμικό: ­Χίλια έτη έν οφθαλμοίς σου, Κύριε, ώς ή ήμερα ή εχθές, ήτις διήλθε.

 

About the author

Χαράλαμπος Τσαβδαρίδης